Bielsko-Biała

Miejscowość Biała powstała w XVI wieku jako osada tkaczy. Była to w większości ludność polska. W XVII wieku znaleźli tu schronienie protestanci ze Śląska, którzy uciekali przed prześladowaniami religijnymi. Stopniowo powstawały tu zakłady wytwarzające sukno i płótno. W końcu Biała stała się jednym z najważniejszych ośrodków sukiennictwa w ówczesnej Rzeczypospolitej. W 1723 roku otrzymała prawa miejskie. Spowodowało to jeszcze większy rozwój miasta, a co za tym idzie wzrost zamożności mieszkańców. Po rozbiorze Polski Biała została wcielona do Austrii. Nowa sytuacja wpłynęła korzystnie na jej dalszy rozwój. Powstały nowe kontakty handlowe, nawet wojny napoleońskie przyczyniły się do wzrost zamówień na sukno. Zmieniła się sytuacja demograficzna Białej. Zwiększyła się znacznie ilość mieszkańców pochodzenia niemieckiego. Nastąpił duży przypływ kapitału zagranicznego, powstawały pierwsze fabryki. Władza nad miastem przeszła w ręce niemieckie, co spowodowało germanizację. Język niemiecki stał się językiem urzędowym , zniemczono nazwy ulic, a w szkołach uczono po niemiecku. Nastąpił także wzrost znaczenia ludności żydowskiej, która przejęła cały handel oraz przemysł spożywczy. Oczywiście powstawało wiele organizacji polskich, które broniły polskości tych ziem.

Podczas II wojny światowej Biała została włączona do Bielska. Żydzi zostali wywiezieni przez Niemców do obozów koncentracyjnych. Po wojnie zmieniła się sytuacja Polaków w mieście, a Niemcy zostali wysiedleni, przybyli tu liczni repatrianci ze Wschodu.